INTERNAL FAMILY BOXING
Νέϊ Τζιά Τσουάν - Nei Jia Quan. *

Στις μέρες μας αν ρωτήσεις κάποιον που ασκείται στις λεγόμενες "εσωτερικές τέχνες" (Νέϊ Τζιά Τσουάν-Nei Jia Quan) του Κινέζικου Κουνγκ Φου, ποιές είναι αυτές, θα απαντήσει πως το Σινγκ Γι Τσουάν (Xing Yi Quan),το Μπα Γκουά Τζανγκ (Ba Gua Zhang) και το Τάϊ Τζι Τσουάν (Tai Ji Quan) είναι οι πιο δημοφιλείς και πως επίσης είναι εξαιρετικές στην καλλιέργεια της υγείας όποιου τις ασκεί. Επίσης θα μπορεί να αναφέρει, μέχρι κάποιο σημείο, και την σχέση αυτών των στυλ με την Κινέζικη φιλοσοφία και τον Ταοϊσμό.
Αν γυρίσουμε όμως 150 χρόνια πριν και συγκεκριμένα στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, όταν αυτές οι τέχνες ήταν σε πλήρη άνθηση και χιλιάδες μαχητές τις εξασκούσαν, θα διαπιστώσουμε πως δεν γινόταν και πολύς λόγος περι φιλοσοφίας ή απόκτηση καλής υγείας, ούτε επίσης υπήρχε σύνδεση αυτών των τεχνικών κάτω από την ονομασία Νέϊ Τζιά Τσουάν. Πριν την έλευση του 19ου αιώνα οι άνθρωποι που ασκούνταν σ' αυτές τις τέχνες ήταν κυρίως φτωχοί αγρότες που μαθαίνανε τις μαχητικές τέχνες για να βρουν δουλειά σαν φύλακες, στρατιώτες και συνοδοί καραβανιών. Οι "μορφωμένοι" άνθρωποι στην Κίνα τους υποτιμούσαν και τους θεωρούσαν άτομα "κατώτερου επιπέδου".
Την πρώτη φορά που έγινε σύνδεση των τριών αυτών τεχνών, κάτω από την  ονομασία Νέϊ Τζιά Τσουάν, ήταν το 1894 όταν ο δάσκαλος του Μπα Γκουά Τζανγκ Τσένγκ Τινγκ Χούα (Cheng Ting Hua) και οι φίλοι του Λίου Ντε Κουάν (Liu De Kuan), Λι Τσουν Γι (Li Cun Yi) και Λίου Γουέϊ Σιάνγκ (Liu Wei Xiang), ενώθηκαν και φτιάξανε μία μικρή οργάνωση μαχητικών τεχνών για να βελτιώσουν το επίπεδο των τεχνών τους, να πετύχουν την αρμονική συνύπαρξη διαφορετικών στυλ και δασκάλων και να ανεβάσουν το επίπεδο των μαθητών τους.
Σ' αυτήν την "αδελφότητα" εκπροσωπούνταν η τέχνη του Μπα Γκουά από τον Τσένγκ Τινγκ Χούα, του Τάϊ Τζι από τον Λίου Ντε Κουάν και του Χσινγκ Γι από τους Λι Τσουν Γι και Λίου Γουέϊ Σιάνγκ. Οι δάσκαλοι αυτοί μετά την ένωση, αποφάσισαν πως όποιος μαθητής ακολουθεί έναν από αυτούς, θα μπορούσε ελεύθερα να ακολουθεί και τους υπόλοιπους.
Με αυτή την συνεργασία οι δάσκαλοι αυτοί βελτίωσαν τις διδασκαλικές του ικανότητες και κατέληξαν στο συμπέρασμα πως αν και οι τέχνες τους έχουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, ωστόσο ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Θέλησαν να δώσουν σ' αυτή την οικογένεια ένα όνομα και έτσι την ονόμασαν "Γροθιά της Εσωτερικής Οικογένειας" (Nei Jia Quan).
Έτσι λοιπόν έγινε και οι τέχνες αυτές ενώθηκαν σε μία ομάδα και αυτός είναι ο λόγος που τα τρία αυτά στυλ είναι γνωστά ως εσωτερικά στυλ. Η πρώτη φορά  που έγινε δημοσίευση βιβλίου και αναφέρονται οι τέχνες αυτές ως εσωτερικές τέχνες, της ίδιας οικογένειας, είναι στα βιβλία του διάσημου δασκάλου Σουν Λου Τανγκ στις αρχές του 19ου αιώνα.
 
       Guo Yun Shen                       Cheng Ting Hua                Sun Lu Tang                    Li Jing Lin                          Li Yulin


Σουν Λου Τανγκ
(Sun Lu Tang 1861-1933).

O Σουν Λου Τανγκ ήταν "σπάνια ράτσα" στους κύκλους των Κινέζικων μαχητικών τεχνών της εποχής του καθώς συνδύαζε  απαράμιλλη μαχητική ικανότητα με βαθιά γνώση της Κινέζικης φιλοσοφίας και λογοτεχνίας.
Μαθήτευσε στη τέχνη του Σινγκ Γι πρώτα από τον Λι Κούϊ Γιουάν (Li Kui Yuan) και μετέπειτα από τον διάσημο δάσκαλο, Γκούο Γιούν Σεν (Guo Yun Shen). Όταν ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του, ο δάσκαλός του τον παρότρυνε να συνεχίσει με την εξάσκηση στο Μπα Γκουά και γι' αυτό τον λόγο, τον πήγε στον φίλο του και δάσκαλο του Μπα Γκουά, Τσενγκ Τινγκ Χούα.
Αφού τελείωσε την εκπαίδευσή του στο Μπα Γκουά Τζανγκ, ο δάσκαλός Τσένγκ Τινγκ Χούα, βλέποντας ότι υπάρχει κάποια σύνδεση του Μπα Γκουά με την Ταοϊστική φιλοσοφία, τον παρότρυνε να ταξιδεύσει στα βουνά Έμεϊ και Γουτάνγκ, όπου υπήρχαν πολλοί Ταοϊστές ασκητές και να μελετήσει το βιβλίο των αλλαγών και την Ταοϊστική φιλοσοφία. Πράγματι το 1894 ο Σουν Λου Τανγκ πήγε στην επαρχία Σιτσουάν και μαθήτευσε με τον μοναχό Ζι Ζεν (Zhi Zhen), τη θεωρία του βιβλίου των αλλαγών (Yi Jing) και Εμέϊ τσι κονγκ. Μετά συνέχισε την μαθητεία του στο βουνό Γουτάνγκ, όπου ασκήθηκε στις τεχνικές μακροζωίας των Ταοϊστών από τον ηγούμενο του ναού Τζινγκ Σου (Jing Xu).
Το 1914  έμαθε Γου-Χαο στυλ Τάϊ Τζι Τσουάν (Wu-Ηao Taijiquan) από τον Hao Wei Zhen (1849-1920).
Μετά από χρόνια μελέτης πάνω στις "εσωτερικές τέχνες", ο δάσκαλος Σουν Λου Τανγκ, συνδυάζοντας τον βηματισμό του Μπα Γκουά, την δύναμη των ποδιών και της μέσης του Σινγκ Γι, με την δεκτικότητα του Τάϊ Τζι δημιούργησε το δικό του στυλ Τάϊ Τζι γνωστό ως Σουν στυλ Τάϊ Τζι (Sun style Tai Ji). Τα βιβλία του που εκδόθηκαν τα επόμενα χρόνια, ήταν τα πρώτα στην ιστορία, που εξηγούσαν την σχέση των Κινέζικων μαχητικών τεχνών με την Κινέζικη φιλοσοφία και συμβάλλανε στο να αυξηθεί η δημοτικότητα αυτών των τεχνών και να ιδρυθούν πολλοί οργανισμοί  σε όλη την Κίνα για την μελέτη τους. Είχαν και στο παρελθόν εκδοθεί πολλά βιβλία για τις Κινέζικες μαχητικές τέχνες που αναφέρανε τη σχέση αυτή, αλλά κανένα δεν παρουσίαζε και εξηγούσε την θεωρία αυτή με τόσο καθαρό τρόπο.

Η σχετική βιβλιογραφία:
1915, Xing Yi Quan Xue: η μελέτη πάνω στο Σινγκ Γι Τσουάν
1916, Ba Gua Quan Xue: η μελέτη πάνω στο Μπα Γκουά Τζανγκ
1921, Tai Ji Quan Xue: η μελέτη πάνω στο Τάϊ Τζι Τσουάν
1924, The True Essence of Boxing.
1927, Ba Gua Gien Xue: η μελέτη πάνω στο ξίφος του Μπα Γκουά Τζανγκ


Λι Γιού Λιν (Li Yulin 1888-1965).


Ο Λι Γιού Λιν ήταν ένας από τους κορυφαίους μαθητές του Σουν Λου Τανγκ.
Ο Δάσκαλος Li ήταν εξέχουσα και σεβαστή μορφή των μαχητικών τεχνών του πρώτου μισού του 20ου αιώνα. Μαθήτευσε με πολλούς δασκάλους. Οι δύο πρώτοι ήταν ο Χάο Εν Γκουάν (Hao En Guang) και ο δάσκαλός του Λι Τσουν Γι (Li Cun Yi). Και οι δύο έγιναν διάσημοι δουλεύοντας ως φύλακες καραβανιών. Ξεκίνησε την εκπαίδευση με τη γροθιά Σαολίν και μετά μαθήτευσε στο Σινγκ Γι. Το 1924, όταν ήταν 36 χρονών, ξεκίνησε την μαθητεία του με τον Σουν Λου Τανγκ από τον οποίο διδάχτηκε Τάϊ Τζι, Σινγκ Γι και Μπα Γκουά. Το 1929 διορίστηκε ανώτερος εκπαιδευτής της Ένωσης Γουσού στην επαρχία Σαντόνγκ. Επικεφαλής της ένωσης ήταν ο διάσημος στρατηγός Λι Τζινγκ Λι (Li Jing Lin), ο οποίος υπήρξε μαθητής του Γιάνγκ Τζιάν Χου (Γιάνγκ στυλ Τάϊ Τζι), και διάσημος σε όλη την Κίνα για τις ικανότητές του στο ξίφος του Γουτάνγκ. Ο Λι Γιού Λιν διδάχθηκε Γιάνγκ στυλ Τάϊ Τζι και ξίφος Γουτάνκγ από τον Λι Τζινγκ Λι. Ο Λι Γιού Λιν ήταν πολύ δυνατός και ανίκητος στα χέρια που σπρώχνουν. Πέρασε όλες τις γνώσεις του στον γιο του, Λι Τιέν Tζι.


Λι Τιέν Ζι  (Li Tien Ji 1913-1996).

Ο Δάσκαλος Λι Τιέν Τζι , διδάχθηκε κουνγκ φου από τον πατέρα του αλλά και από τους δασκάλους του πατέρα του, Σουν Λου Τανγκ και Λι Τζινγκ Λι. Αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Γουσού της Σαντόνγκ, έγινε καθηγητής κολλεγίου, στέλεχος στην Ομοσπονδία Γουσού του Harbin και πρώτος επικεφαλής προπονητής της Ομάδας Γουσού της Κίνας. Ο Λι Τιέν Τζι μνημονεύεται ως ένας από τους «Δέκα καλύτερους δασκάλους Γουσού της Κίνας» (Zhongguo Shi Da Wushu Mingshi). Το 1956, δημιούργησε το απλοποιημένο ταολού Τάϊ Τζι Τσουάν των 24 κινήσεων και το απλοποιημένο ταολού Τάϊ Τζι Τσουάν των 32 κινήσεων για ξίφος. Τα δύο αυτά ταολού άνοιξαν τις πόρτες του Τάϊ Τζι Τσουάν σε αρχάριους και μη αθλητές, ενώ σήμερα είναι ιδιαίτερα δημοφιλή σε όλον τον κόσμο. Για αυτό, κέρδισε τον τίτλο του «Πατέρα του σύγχρονου Τάϊ Τζι».
Πρίν φύγει ο Δάσκαλος Λι Τιέν Τζι πέρασε όλη την γνώση του στον Νίου Σενγκ Σιάν και δήλωσε πως το κουνγκ φου του ήταν πιά στο κορμί του μαθητή του.


Νίου Σενγκ Σιάν (Niu Sheng Xian 1938- ).

Ο Δάσκαλος Νίου Σενγκ Σιάν γεννήθηκε στο Qinghe, στην επαρχία Hebei, της Κίνας το 1938. Έχει κατακτήσει το όγδοο επίπεδο  στις Κινέζικες μαχητικές τέχνες. Κληρονόμησε την παραδοσιακή γνώση της οικογένειάς του και από την παιδική του ηλικία εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του Νίου Τζιν Μπάο (Niu Jinbao γνωστό και ως Xuan Jinzi) στην Ταοϊστική Τεχνική για την Διατήρηση της Υγείας της γενεαλογίας του Δράκου. Έχει τελειοποιήσει τις 4 αρχές, τα 16 βήματα, την φόρμουλα της αναπνοής του μυελού, τους βασικούς κανόνες για την Διατήρηση της Υγείας του Ταοϊσμού κλπ.  Έχει επίσης δημιουργήσει μοναδικές θεραπευτικές μεθόδους και μεθόδους εξάσκησης. Το 1951, ο Δάσκαλος Νίου ξεκίνησε να μαθαίνει Τάϊ Τζι και τεχνικές μάχης του στρατηγού Γιούε Φέϊ (Yue shi san shou) από τον Δάσκαλο Γιάνγκ Φενγκ Σιάνγκ (Yang Feng Xiang). Tο 1959 συνάντησε τον Δάσκαλο Λι Τιέν Τζι στον οποίο "υποκλίθηκε" και μαθήτευσε μαζί του έως το 1966. Τα επόμενα χρόνια κατά την διάρκεια της "πολιτιστικής επανάστασης" ο Λι Tιέν Τζι σταμάτησε να διδάσκει. Από το 1975, ο Δάσκαλος Νίου ξεκίνησε πάλι να μαθαίνει από τον Δάσκαλο Λι Τιέν Τζι, τις τέχνες του Σινγκ Γι, του Μπα Γκουά, του Τάϊ Τζι, του ξιφους  Γουτάνγκ, κ.α., ενώ έμεινε μαζί του  φροντίζοντάς τον μέχρι  τον θάνατό του το 1996. Ο Δάσκαλος  Νίου έχει φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο σ' αυτές τις τέχνες.


Δούκας Δημήτρης.

  Ο εκπαιδευτής του Α.Σ.Κεραμεικός Δούκας Δημήτρης ακολουθεί τον Νίου Σενκγ Σιάν σαν Δάσκαλό του στις ¨εσωτερικές τέχνες".

Έχει διδαχθεί από αυτόν τα εξείς:
Xing Yi Quan:  San Ti Shi, Wu Xing Quan, Shi Er Xing, Wu Xing Lian Huan Quan, Ba Shi, Ba Shi Lian Huan Chui, Shi Er Hong Chui, Shi Er Lian Hong Chui, Za Shi Chui, Zhong He Xing Yi, Wu Xing Gien άσκηση δύο ατόμων: Wu Xing Sheng Ke, An Shen Pao, θεωρία και ιστορία του Σινγκ Γι.

Ba Gua Zhang:  Tang ni bu, (βηματισμό σε κύκλο), τις 8 παλάμες και τις αλλαγές, Long Xin Gien, τα 64 χέρια του Μπα Γκουά θεωρία και ιστορία του Μπα Γκουά.

Tai Ji Quan:   ταολού 24 κινήσεων, ταολού 88 κινήσεων, ταολού 42 κινήσεων, zhonghe Taiji 66, Taiji Gien 32, Taiji Gien 56, Pushing hands της οικογένειας Γιάνγκ, Τσικόνγκ, Zhang Zhong, θεωρία και ιστορία του Τάϊ Τζι .
Taiji Wudang Gien, Wudang Gien: Ξίφος του Γουντάν.
Διαλογισμό: Τα πρώτα δύο επίπεδα από  το "πρωτο χέρι" της γενεαλογίας του Δράκου(Long Men Pai)

Ο Δ. Δούκας έχει πάρει την ευχή του Δασκάλου Νιου Σενγκ Σιάν για να διδάξει το κουνγκ φου του στην Ελλάδα.
Στον σύλλογό μας συνεχίζουμε την παράδοση που θέλει αυτές τις τέχνες να διδάσκονται μαζί. Άν κάποιος όμως το επιθυμεί μπορεί να αφοσιωθεί σε μία από αυτές.
Ασκούμαστε στο Σινγκ Γι και Μπα Γκουά του Σουν Λου Τανγκ.
Εκτός από τον εκπαιδευτή του συλλόγου Δημήτρη Δούκα και ο μαθητής του, Διβάνης Γιώργος, έχει μαθητεύσει και έχει εξελιχθεί στις "εσωτερικές τέχνες" με την επίβλεψη του Δάσκαλο Νίου.

Η Τέχνη του Σινγκ Γι Τσουάν (Xing Yi Quan, επίσης γνωστό ως Xin Yi Quan).

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι αυτό το στυλ πολεμικής τέχνης πήρε το όνομά του από το ρητό που λέει ότι «παρόλο που το εξωτερικό σώμα κινείται, η καρδιά παραμένει ειλικρινής», που σημαίνει ότι το εξωτερικό συνεργάζεται και είναι σε ενότητα με το εσωτερικό – όντας και τα δύο ταυτόχρονα σε κίνηση και σε ακινησία. Άλλοι ισχυρίζονται ότι πήρε αυτό το όνομα επειδή πολλές από τις κινήσεις της εκφράζουν το χαρακτηριστικό συναίσθημα και την πρόθεση συγκεκριμένων κινήσεων των ζώων. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, το Σινγκ Γι, δημιουργήθηκε από τον Τζι Λουνγκ Φενγκ (Ji Long Feng) κατά το τέλος της δυναστείας των Ming και τις αρχές της δυναστείας των Qing. Το Σινγκ Γι, ήταν δημοφιλές στις επαρχίες Hennan, Shanxi και Hebei. Σε κάθε επαρχία εξελίχθηκε διαφορετικά. Έτσι, στην Shanxi ασκούν το shantishi, wuxingquan (πέντε στοιχεία), και xierxingquan (δώδεκα φόρμες ζώων). Το στυλ Shanxi χαρακτηρίζεται από πολύ σφικτές γροθιές και ευλύγιστη δύναμη.
Στην Hebei, καθώς είναι δίπλα στην Shanxi, το στυλ έχει παρόμοιο χαρακτήρα, με ανοιχτό και σταθερό πλαίσιο. Στην Hennan ονομάζεται xinyiquan, και χαρακτηρίζεται από γρήγορη, γενναία και έντονη δύναμη.
Γενικότερα, αυτό το στυλ πολεμικής τέχνης, χαρακτηρίζεται από απλές και καθαρές κινήσεις και στάσεις. Το σώμα παραμένει ίσιο, τα βήματα σταθερά και τα πόδια με τα χέρια συνεργάζονται για να παράγουν κινήσεις γεμάτες δύναμη, με καθαρά όρια.
Υπάρχουν αρκετά ρητά για το  Σινγκ Γι που χρησιμεύουν ως κατευθυντήριες γραμμές για την εξάσκηση:
•    Οι δύο αγκώνες δεν πρέπει να φεύγουν από τα πλευρά
•    Τα δύο χέρια προστατεύουν πάντα την καρδιά
•    Η γροθιά είναι σαν τον άνεμο που σηκώνεται από το έδαφος
•    Όταν κάνεις ένα βήμα είσαι σαν το αλέτρι
•    Όταν πέφτεις κάτω είσαι σαν ένα δέντρο που βγάζει ρίζες
•    Όταν χτυπάς, τα πόδια αντιστοιχούν στο 70% και τα χέρια στο 30% της δύναμης και της ενέργειας που χρησιμοποιείται.



Υπάρχουν επίσης αρκετά ρητά που απεικονίζουν την στρατηγική του Σινγκ Γι:
•    Αν τολμάς να χτυπήσεις θα κερδίσεις
•    Να είσαι γενναίος και να προχωράς ευθεία μπροστά
•    Πάντα να χτυπάς και να επιστρέφεις γρήγορα
•    Κράτα τον εαυτό σου για κέντρο, σαν να είσαι το κέντρο μίας έκρηξης
•    Το άδειο και το γεμάτο πρέπει να συνεργάζονται
•    Να γνωρίζεις τον εαυτό σου και να γνωρίζεις τον εχθρό
•    Πάντα να αναζητάς την κατάλληλη στιγμή και μετά να κινείσαι
•    Όταν χτυπάς να μην σκέφτεσαι το αποτέλεσμα – απλά κάντο!
•    Το χτύπημα πρέπει να είναι τόσο απλό όσο και το περπάτημα
•    Το να χτυπάς τον εχθρό σου πρέπει να είναι τόσο απλό όσο το να ξεριζώνεις το χορτάρι. Όταν έχεις ήδη χτυπήσει τον εχθρό, θα πρέπει ακόμη να πιστεύεις ότι το χτύπημα ήταν πολύ αργό.
•    Αν πατήσεις στο κέντρο του εχθρού σου, ακόμη και ένας αθάνατος δε θα έπρεπε να μπορεί να τον υποστηρίξει
•    Όταν χτυπάς κάποιον, δε θα πρέπει να είναι σε θέση να αναγνωρίσει το σχήμα της κίνησής σου.
•    Αν μπορούν να δουν και να αναγνωρίσουν την πρόθεσή σου, δεν θα είσαι σε θέση να χτυπήσεις σωστά.
•    Γροθιά/όχι γροθιά, πρόθεση/όχι πρόθεση… Εάν δεν υπάρχει πρόθεση, τότε μπορείς να δεις την πραγματική πρόθεση.

Zhong He Xing Yi Quan...

...επίσης γνωστό ως Zhong He Da Lian Huan (Big Continuous Chain – Μεγάλη συνεχής Αλυσίδα)
Ο Li Tian Ji δημιούργησε αυτό το ταολού την δεκαετία του 50’ για τους προχωρημένους μαθητές των μαχητικών τεχνών. Το ταολού αυτό ξεπέρασε τις αδυναμίες των παλαιότερων  ταολού, συνδυάζοντας τα πέντε στοιχεία, τα δώδεκα ζώα, το lianhuan (συνεχής αλλαγή), το bashi, και xierhongquan (δώδεκα μεγάλα χτυπήματα).
Από την δημιουργία του, το ταολού Zhong He έγινε πρότυπο για την μελλοντική ανάπτυξη του Σινγ Γι καθώς όλες οι οικογένειες δημιούργησαν παρόμοια ταολού «μεγάλης συνεχούς αλυσίδας».
Από του μαθητές του Li Tian Ji, μόνο ο Niu Sheng Xian και τρεις ακόμη δάσκαλοι, οι Zhang Wen Guang, Liu Wan Fu και Zhang Tong, έχουν μάθει σωστά και μπορούν να πραγματοποιήσουν το  ταολού αυτό. Οι υπόλοιποι που μπορούν να κάνουν αυτό το ταολού, το έμαθαν από τους τέσσερις αυτούς δασκάλους.
Ο μόνος όμως που μπορεί να ισχυριστεί ότι εκπροσωπεί το αυθεντικό στυλ Σινγκ Γι του Li Tian Ji, είναι ο Niu Sheng Xian.

Η Τέχνη του Μπα Γκουά Τζανγκ (Ba Gua Zhang - Παλάμη των οκτώ Τριγράμμων).

Το Μπα Γκουά Τζανγκ, είναι ένα είδος μποξ που χαρακτηρίζεται από μία ειδική εναλλαγή στα χέρια και στο βήμα. Όταν  κανείς προχωρά, αλλάζει πάντα κατεύθυνση, κινούμενος είτε προς μία από τις τέσσερις κατευθύνσεις, είτε προς κάποια από τις τέσσερις γωνίες. Καθώς οι κατευθύνσεις της κίνησης συνθέτουν μία εικόνα που μοιάζει με το σύμβολο bagua (τα οκτώ τρίγραμμα) το στυλ αυτό ονομάστηκε Μπα Γκουά Τζανγκ.Σύμφωνα με μία εκδοχή, κατά την δυναστεία των Qing, τον δεύτερο χρόνο που ήταν στην εξουσία ο αυτοκράτορας Jia Qing, ο Wang Xiang ήταν δάσκαλος του Feng Ke Shan. Κατά τον 15ο χρόνο που ήταν στην εξουσία ο Jia Qing, ο Liu Liang Chen είδε τον Ke Shan να ασκείται στα οκτώ τετράγωνα βήματα (8 square steps). Ο Liang Chen παρατήρησε ότι τα βήματα αυτά μοιάζουν με το bagua. Ο Ke Shan απάντησε: «Πώς το ξέρεις;» Και ο Liang Chen είπε: «Είσαι ο Li, είμαι ο Kan. Μαζί είμαστε οι Li/Kan», εννοώντας ότι δουλεύοντας μαζί είναι σαν το yin/yang. Το τριγράμμο Li συμβολίζει τη φωτιά, ενώ το τρίγγραμο Kan το νερό.



Μία άλλη ιστορία λέει ότι κατά τα μέσα της δυναστείας των Qing, το Μπα Γκουά Τζανγκ ήταν πολύ δημοφιλές στο Πεκίνο. Ο πρώτος που το προώθησε ήταν ο Ντονγκ Χάϊ Τσουάν (Dong Hai Chuan) από την Hebei, και στην συνέχεια εξαπλώθηκε στις επαρχίες Tianjin και Hebei. Οι τεχνικές και η θεωρία ωρίμασαν μέρα με τη μέρα και σταδιακά έγινε ένα από τα σημαντικότερα στυλ του μποξ. Πολλά οικογενειακά συστήματα αναπτύχθηκαν έκτοτε.
Το Μπα Γκουά Τζανγκ έχει οκτώ βασικές τεχνικές της παλάμης, που ονομάζονται «οκτώ μητέρες παλάμες» (8 mother palms) και το κάθε στυλ συνδυάζει αυτές τις οκτώ τεχνικές των χεριών για να σχηματίσει 64 τεχνικές. Το βασικό βήμα είναι το «mud-walking» (περπάτημα στη λάσπη), που ακολουθεί την καμπυλότητα ενός κύκλου. Ο βηματισμός είναι πολύ σημαντικός και η προσπάθεια που έχει προηγηθεί θα πρέπει να είναι εμφανής. Η βασική μέθοδος για το σώμα είναι το στρίψιμο και το γύρισμα, και πρέπει να είναι πάντα κυκλικό και ευλύγιστο, αλλά ποτέ δύσκαμπτο. Οι βασικές μέθοδοι των χεριών είναι: γροθιά, αναχαίτιση, διείσδυση, εκτροπή, σπρώξιμο, υποστήριξη, εκφορά, καθοδήγηση, κλείδωμα, γάντζωμα, χτύπημα, κλείσιμο, κρύψιμο, άνοιγμα (punch, stop, intercept, divert, push, support, bring, lead, qinna, hook, hit, close, hide, open).
Τα γενικά χαρακτηριστικά του Μπα Γκουά Τζανγκ είναι:
το σώμα παραμένει κυκλικό και κινείται γρήγορα,
τα βήματα είναι σταθερά, αλλά ευλύγιστα,
κάθε κίνηση συνδέεται με τις υπόλοιπες.
Μία οριζόντια και μία κατακόρυφη δύναμη διασταυρώνονται, συνδυάζοντας δυνατά χτυπήματα με απαλές κινήσεις που επιτρέπουν σε κάποιον να εκτρέψει την δύναμη που έρχεται και να αποτρέψει τον κίνδυνο.


1.Η Τέχνη του Τάϊ Τζι Τσουάν της γενεαλογίας του Λι Τιεν Τζι

2.Η Τέχνη του Τάϊ Τζι Τσουάν της γενεαλογίας του Χουανγκ Σενγκ Σιαν


Η Ταοϊστική Τεχνική για την Διατήρηση της Υγείας τις γενεαλογίας του Δράκου.

Η γραμμή Δασκάλων του Ταοϊστικού Δόγματος Long Men Pai:

0. Qiu Chu Ji
1. Zhao Bao Yuan
2. Zhang Bi Zhi
3. Chen Chong Yi
4. Zhai Da Zhai
5. Zhan Jing Xu
6. Li Xu An
7. Cao Huan Yang
8. Wu Chang Xu
9. Liu Hua Yang
10. Liao Ran/Liao Kong
11. Zhao Bi Chen
12. Niu Jin Bao
13. Niu Sheng Xian

Ο Qiu Chu Ji είναι ο ιδρυτής του Long Men Pai. Ήταν από την Shandong και στα 19 του διδάχθηκε από τον Wang Ching Yang. Στην συνέχεια έγινε ερημίτης στο βουνό Long Men (Πύλη του Δράκου), όπου και ίδρυσε την ομάδα του.Έδωσε την ακόλουθη συμβουλή στον Αυτοκράτορα της δυναστείας Yuan: «Να προσεύχεσαι στον Θεό και να αγαπάς τους κοινούς ανθρώπους. Αν θέλεις να έχεις μακροζωία, να μην έχεις πολλές επιθυμίες». Καθώς ο αυτοκράτορας εκτίμησε την συμβουλή του, τον διόρισε υπεύθυνο για όλα τα ζητήματα του Ταοϊσμού στην χώρα. Έζησε τον Ναό του Λευκού Σύννεφου στο Πεκίνο. Αργότερα μεταμορφώθηκε σε πνεύμα  και μόνο το σώμα του έμεινε στον ναό.


                 Baishi                       Liao Ran                      Zhao Bi Chen                   Niu Jin Bao

Ο Niu Ji Bao από την Hebei, γεννήθηκε σε φτωχή οικογένεια, ενώ η μητέρα του πέθανε σύντομα μετά την γέννα. Όταν ήταν 14 χρονών μετακόμισε στο Πεκίνο. Το φθινόπωρο του 1933 έγινε μαθητής του Zhao Bi Chen. Ήταν νέος, αλλά δούλευε σκληρά και με ειλικρίνεια και ο πρόγονος Zhao τον συμπάθησε πάρα πολύ. Έτσι τον πήρε στην δική του οικογένεια. Μαθήτευσε κάτω από τον Zhao Bi Chen για πέντε χρόνια, μέχρι που έγινε ο 13ος  Δάσκαλος της γραμμής "Πύλη του Δράκου". Έγραψε ένα βιβλίο με τον τίτλο «Η Μέθοδος για να Παραμένεις Υγιής και να Έχεις Μακροζωία».

* Οι πληροφορίες είναι από το βιβλίο του καθηγητή Κανγκ Γκε Γου(Kang Ge Wu), όπως παρουσιάζονται στην αγγλική έκδοση του βιβλίου του Σαν Λου Τανκγ Xing Yi Quan Xue: η μελέτη πάνω στο Σινγ Γι Τσουάν.

back to top